De algemene term voor een jonge zeehond is een zeehondenpup. De jonge zeehond wordt ook wel eens een huiler genoemd. Deze term is echter alleen correct als het jong op het strand of op het wad ligt en zijn moeder is kwijtgeraakt. Het woord huiler komt van het klagelijke geluid dat het jonge dier dan soms voortbrengt.
Wanneer een zeehond een tweeling krijgt, kan de moeder niet voor beide jongen zorgen. Een van beiden wordt een dan een huiler en zou in de natuur sterven.
In Nederland worden huilers opgenomen door de Zeehondencrèche in Pieterburen. Wanneer jonge zeehonden in de natuur worden aangetroffen mogen echter niet meer opgenomen worden in een crèche gaan.
Bron : http://vroegevogels.vara.nl
Print deze pagina
Email Deze Pagina


